Door je heen praten in een overleg: wat je terug kunt pakken

Waarom praten collega's door je heen?

Mensen die het woord overnemen doen dat zelden vanuit een bewuste strategie. In de praktijk is het enthousiasme, ongeduld en een gebrek aan vergaderdiscipline. Ze horen een halve zin, associëren daarop door en gooien hun eigen gedachte in de groep.

Dat de intentie niet slecht is, betekent niet dat je het moet laten gaan.

Zodra anderen structureel de tijd kapen die jij nodig hebt om een advies te geven, komt je vakmanschap niet meer terug in het besluit. Je levert onbewust invloed in op precies de zaken waarvoor je bent aangenomen.

Dit artikel is een verdieping op de gids Ruimte innemen op je werk: hoe je invloed pakt zonder een grote mond te hebben.

Hoe herover je je plek op de inhoud?

Je ruimte innemen vraagt geen dominante houding en geen verheven stem. Het vraagt dat je rustig en neutraal markeert dat iemand inbreekt op jouw spreektijd.

Begint een collega te praten terwijl jij je punt nog niet hebt gemaakt, dan stop je niet. Je rondt je lopende zin af. Praat de ander door, dan grijp je in op het proces en niet op de persoon: "Wacht even, ik maak dit punt eerst af."

Plak daar geen verontschuldiging aan vast. Dus niet: "Sorry, mag ik nog heel even." Je stelt simpelweg vast dat je aan het woord bent.

Hoe houd je de regie na de onderbreking?

Wat je direct daarna doet, bepaalt hoe stevig je aan tafel zit. Laat na je punt geen ongemakkelijke stilte vallen.

Je pakt de leiding over het gesprek door het woord zelf door te geven aan de persoon die je onderbrak: "Dat is het voorstel. Je wilde hier net iets aan toevoegen?"

Daarmee laat je zien dat je je niet van de wijs laat brengen. Je bewaakt je spreektijd, rondt je bijdrage af en faciliteert daarna het vervolg. Je laat je de mond niet snoeren en je zet de ander niet voor schut. Zo ziet zakelijke autoriteit er in de praktijk uit.

Wat als het steeds dezelfde collega is?

Herhaalt het patroon zich, dan help je jezelf niet met een opmerking in de groep. Zoek die collega een keer los op en benoem het feitelijk: dat je merkt dat je punten vaak halverwege eindigen en dat je je zin wilt kunnen afmaken.

Dat gesprek duurt twee minuten en verandert doorgaans meer dan tien overleggen waarin je het inslikt.

Verder lezen: Niet durven praten in een vergadering: waarom het zelden om verlegenheid gaat.